- بار خدايا ما در روز فطر و روزه گشودنمان كه آن را براي اهل ايمان ( روز ) عيد و شادي و براي اهل دين خود ( اسلام ) روز اجتماع و گرد آمدن و روز تعاون و كمك كردن به يكديگر قرار دادي ، از هر گناهي كه آن را بجا آورده ايم ، يا كار بدي كه پيش از اين كرده ايم ، يا انديشه بدي كه در دل داشته ايم ، به سوي تو ، توبه و بازگشت مي نماييم ، توبه كسي كه رجوع به گناهي را در دل نمي گذراند ، و پس از توبه در گناهي بازنمي گردد ، توبه خالصي كه از شك و دو دلي پاكيزه باشد ، پس آن را از ما قبول فرما ، و از ما راضي و خشنود شو ، و ما را بر آن ثابت و پا برجا گردان (فرازی از دعای وداع با ماه رمضان امام سجاد (ع))

ماه رمضون که اومد همه گفتن ماه مهمونی خدا..ماه رحمت الهی ازراه رسید...ماهی دست وپای شیطان رو خدا میبنده....

حالا هم که تموم شده همه میگن مهمونی خدا تموم شد....خوان رحمت الهی برچیده شدو.........

حرفایی که زدم رو حتما شنیدی.....

اما بذارین یه اعترافی بکنم...من.....من....من معنی این حرفا رو نمیتونم درک کنم

از وقتی خودمو شناختم خدا برام خدایی کرده و من سرکشی...

وقتی این ماه تموم شد گریه ام گرفت...اما گریه ام از سر دلتنگی بود.....دیگه خبری از سفره سحری نخواهد بود .....سفره افطار....دورهم نشستنا....زمزمه الهم لک صمت روی لبهای بابا...ولی این انصاف نیست

من حق بندگی رو به جا نیاوردم.من دلم واسه خوان رحمت خدا تنگ نشد.....اما چرا؟ خدایا پس من کی میتونم این چیزارودرک کنم.اینکه هنوز هستم و ثانیه ها رو داری بهم هدیه میدی یعنی اینکه منتظری منم این چیزارو بفهمم...میدونم منتظرمی خداجونم....دیکه منتظرت نمیذارم عزیزترینم.......